VANDAAG MOOIE HERINNERINGEN VOOR DE TOEKOMST

 

 

Een mooi Japans gezegde passend bij onze gastheren van gisterenavond in Sint-Truiden.

We werden er hartelijk ontvangen, zeer oprecht, eenvoudig, maar huiselijk Limburgs. We mochten ons meten met de nummer 5 uit de Jupiler Pro League. De eenvoud uit het West-Vlaamse amateurvoetbal tegen de verrassing uit het profvoetbal. In een prachtig stadion, een business park met shops, kantoren en een heus hotel (met zicht op het veld). 

 

De wereld ligt aan onze voeten: we hebben straks een nagelnieuwe infrastructuur, we hebben een sterke krachtige bestuursgroep, een sterke en zelfbewuste ploeg, een bloeiende en professionele jeugdwerking met oog voor de ambitie en voor de fun, met prachtige vrijwilligers (die we hier eens speciaal danken voor al dat prachtige werk die er voor onze club wordt geleverd) en natuurlijk de beste supporters van het land.

 

Er werd ons meegedeeld dat er meer Mandel United supporters waren gisteren op Stayen dan pakweg tegen Excelsior Mouscron, of KAS Eupen. Onze 12eman maakte dan nog eens 95 minuten feest, met een vokale ondersteuning, passie en geloof die aanstekelijk werkte voor onze ploeg.

 

Ons team dat gisteren speelde alsof het de laatste dag was, precies zoals in onze dromen, met volle overgave, slim, compact, eerst verdedigen, maar er ook voetballend durven uitkomen. We speelden haast de perfecte match, alleen zaten de voetbalgoden ons niet echt mee en moeten we toch ook wel toegeven dat we vooral de eerste helft éénmaal in balbezit te nerveus of te onzuiver waren om op nog meer te hopen. Al kwam dat natuurlijk ook doordat STVV ons nu wel “au serieux” nam en met zijn quasi typeploeg en met volle overgave, hoge press, het gekende sterke collectief en met de briljante spelers zoals Kamada, Bokata, Bezus en Tomiyasu aantrad.

 

Dat leidde in de eerste helft in weliswaar overwicht en balbezit voor STVV maar ook 1 kans voor beide teams: Coppin die te overhaast besloot en voor Kamada die na een geharrewar via een Mandel been naast besloot. Maar Mandel United stond er wel en iedereen voelde dat het geen “walk in the park” zou worden voor de kanaries. Er was nog een schot van Kamada dat zonder al te veel moeite door Laleman onschadelijk werd gemaakt.

 

Je voelde de lichte nervositeit en onzekerheid in de coulissen tijdens de rust, maar STVV is dit jaar natuurlijk top en in de tweede helft ging het tempo nog eens naar omhoog.

Kamada speelde de overigens super spelende 19-jarige Henri Vanmarcke uit en bediende De Norre die de 1-0 binnen tikte. Mandel United bracht Pyck en Clyncke in het team en rood-geel-zwart werd stap voor stap sterker, eerst kon Clyncke een loepzuivere voorzet van Bailly niet afwerken, maar kort daarna trok Acolatse Pyck neer in de 16 en strafschop.

De Mandel United aanhang werd zot, het stadion akelig stil en Daniel De Oliveira trapte feilloos de penalty in doel. Met nog 8 minuten op de klok rook Mandel bloed, maar de grensrechter was niet op het niveau van de 22 spelers en zag een flagrant buitenspel van Boli niet toen Acolatse uithaalde van aan de 16, Laleman redde en diezelfde Boli de rebound binnenvlamde. Mandel United moest even bekomen en daarvan profiteerde Kamada die grote klasse toonde en na een individuele actie Laleman en heel Mandel fusilleerde en de 3-1 scoorde. 

Normaal game over, maar niet met ons dachten de Mandel boys en STVV werd achteruitgeduwd door de ondertussen 4-2-4 tactiek. Pyck, wat een kracht, zette door, bediende De Oliveira en zijn schot werd maar half weggewerkt en Pyck knalde de match nogmaals leven in.

De laatste 4 doelpunten werden overigens allemaal in het laatste kwartier gescoord. Mandel bleef ervoor gaan, kreeg nog één vrije trap en iedereen dacht aan een Bolat scenario. Laleman was mee maar kon niet koppen, kans weg, match ten einde…

 

Mandel United was zowaar terecht ontgoocheld, kwaad voor de niet gefloten buitenspelfase maar ook fier en dankbaar voor zo veel spektakel dat het zelf op de mat bracht. We kregen er tonnen respect voor terug, van onze tegenstander, van de geschreven en digitale pers en van Sporza die een prachtige objectieve weergave gaf van de matchfacts en de beleving van ons team.

 

Heads up high, fier, maar ook zelfbewust: Mandel heeft gisteren mooie herinneringen geschreven voor morgen. "The future is bright", maar we gaan niet zweven, we zijn nog nergens, gisteren waren er geen punten te verdienen. Even bekomen, supercompensatie, en dan morgen klaarstomen voor de volgende kunstgrasopdracht op Olsa Brakel nu zondag. Als we het verstand en realisme hebben om de match van gisteren te zien als een voorbereiding voor de volgende match zullen we ook kans maken in de Vlaamse Ardennen.

 

#oesjeun 

#goestehn

#goazegevn

 

 

Voor Mandel United speelden

1. Brecht Laleman - 2. Mackim Joos (62' 17. Ruben Pyck) - 3. Nicolas Mulliez - 5. Aurélien Bailly - 6. Lilian Lorthiois - 7. Bram Leroy (51' 22. Michiel Clyncke) – 14. Henri Vanmarcke - 15. Tom Raes (K) - 19. Jasper Beyens - 20. Nicolas Tamsin – 28. Jannis Coppin (62’ 9. Daniel De Oliveira)